Meal Seç / Sure Seç

ق Suresi

(PERSIAN) QURAN BY FULADVAND


( BY FULADVAND )

50 - ق
به نام خداوند رحمتگر مهربان)
        
1. قاف سوگند به قرآن باشكوه
2. [كه آنان نگرويدند] بلكه از اينكه هشداردهنده‏اى از خودشان برايشان آمد در شگفت‏شدند و كافران گفتند اين [محمد و حكايت معاد] چيزى عجيب است
3. آيا چون مرديم و خاك شديم [زنده مى‏شويم] اين بازگشتى بعيد است
4. قطعا دانسته‏ايم كه زمين [چه مقدار] از اجسادشان فرو مى‏كاهد و پيش ما كتاب ضبطكننده‏اى است
5. [نه] بلكه حقيقت را وقتى برايشان آمد دروغ خواندند و آنها در كارى سردرگم [مانده]اند
6. مگر به آسمان بالاى سرشان ننگريسته‏اند كه چگونه آن را ساخته و زينتش داده‏ايم و براى آن هيچ گونه شكافتگى نيست
7. و زمين را گسترديم و در آن لنگر[آسا كوه]ها فرو افكنديم و در آن از هر گونه جفت دل‏انگيز رويانيديم
8. [تا] براى هر بنده توبه‏كارى بينش‏افزا و پندآموز باشد
9. و از آسمان آبى پر بركت فرود آورديم پس بدان [وسيله] باغها و دانه‏هاى دروكردنى رويانيديم
10. و درختان تناور خرما كه خوشه[هاى] روى هم چيده دارند
11. [اينها همه] براى روزى بندگان [من] است و با آن [آب] سرزمين مرده‏اى را زنده گردانيديم رستاخيز [نيز] چنين است
12. پيش از ايشان قوم نوح و اصحاب رس و ثمود
13. و عاد و فرعون و برادران لوط
14. و بيشه‏نشينان و قوم تبع به تكذيب پرداختند همگى فرستادگان [ما] را به دروغ گرفتند و [در نتيجه] تهديد [من] واجب آمد
15. مگر از آفرينش نخستين [خود] به تنگ آمديم [نه] بلكه آنها از خلق جديد در شبهه‏اند
16. و ما انسان را آفريده‏ايم و مى‏دانيم كه نفس او چه وسوسه‏اى به او مى‏كند و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم
17. آنگاه كه دو [فرشته] دريافت‏كننده از راست و از چپ مراقب نشسته‏اند
18. [آدمى] هيچ سخنى را به لفظ درنمى‏آورد مگر اينكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‏كند]
19. و سكرات مرگ به راستى در رسيد اين همان است كه از آن مى‏گريختى
20. و در صور دميده شود اين است روز تهديد [من]
21. و هر كسى مى‏آيد [در حالى كه] با او سوق‏دهنده و گواهى‏دهنده‏اى است
22. [به او مى‏گويند] واقعا كه از اين [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‏ات را [از جلوى چشمانت] برداشتيم و ديده‏ات امروز تيز است
23. و [فرشته] همنشين او مى‏گويد اين است آنچه پيش من آماده است [و ثبت كرده‏ام]
24. [به آن دو فرشته خطاب مى‏شود] هر كافر سرسختى را در جهنم فروافكنيد
25. [هر] بازدارنده از خيرى [هر] متجاوز شكاكى
26. كه با خداوند خدايى ديگر قرار داد [اى دو فرشته] او را در عذاب شديد فرو افكني
27. [شيطان] همدمش مى‏گويد پروردگار ما من او را به عصيان وانداشتم ليكن [خودش] در گمراهى دور و درازى بود
28. [خدا] مى‏فرمايد در پيشگاه من با همديگر مستيزيد [كه] از پيش به شما هشدار داده بودم
29. پيش من حكم دگرگون نمى‏شود و من [نسبت] به بندگانم بيدادگر نيستم
30. آن روز كه [ما] به دوزخ مى‏گوييم آيا پر شدى و مى‏گويد آيا باز هم هست
31. و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك گردانند بى‏آنكه دور باشد
32. [و به آنان گويند] اين همان است كه وعده يافته‏ايد [و] براى هر توبه‏كار نگهبان [حدود خدا] خواهد بود
33. آنكه در نهان از خداى بخشنده بترسد و با دلى توبه‏كار [باز] آيد
34. به سلامت [و شادكامى] در آن درآييد [كه] اين روز جاودانگى است
35. هر چه بخواهند در آنجا دارند و پيش ما فزونتر [هم] هست
36. و چه بسا نسلها كه پيش از ايشان هلاك كرديم كه [بس] نيرومندتر از اينان بودند و در شهرها پرسه زده بودند [اما سرانجام] مگر گريزگاهى بود
37. قطعا در اين [عقوبتها] براى هر صاحبدل و حق نيوشى كه خود به گواهى ايستد عبرتى است
38. و در حقيقت آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش هنگام آفريديم و احساس ماندگى نكرديم
39. و بر آنچه مى‏گويند صبر كن و پيش از برآمدن آفتاب و پيش از غروب به ستايش پروردگارت تسبيح گوى
40. و پاره‏اى از شب و به دنبال سجود [به صورت تعقيب و نافله] او را تسبيح گوى
41. و روزى كه منادى از جايى نزديك ندا درمى‏دهد به گوش باش
42. روزى كه فرياد [رستاخيز] را به حق مى‏شنوند آن [روز] روز بيرون آمدن [از زمين] است
43. ماييم كه خود زندگى مى‏بخشيم و به مرگ مى‏رسانيم و برگشت به سوى ماست
44. روزى كه زمين به سرعت از [اجساد] آنان جدا و شكافته مى‏شود اين حشرى است كه بر ما آسان خواهد بود
45. ما به آنچه مى‏گويند داناتريم و تو به زور وادارنده آنان نيستى پس به [وسيله] قرآن هر كه را از تهديد [من] مى‏ترسد پند ده