Meal Seç / Sure Seç

الإنسان Suresi

(PERSIAN) QURAN BY FULADVAND


( BY FULADVAND )

76 - الإنسان
به نام خداوند رحمتگر مهربان)
        
1. آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود
2. ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم و او را مى‏آزماييم بدين جهت او را شنوا و بينا قرار داديم
3. ما راه را به او نشان داديم خواه شاكر باشد و پذيرا گردد يا ناسپاس
4. ما براى كافران زنجيرها و غلها و شعله‏هاى سوزان آتش آماده كرده‏ايم
5. به يقين ابرار و نيكان از جامى مى‏نوشند كه با عطر خوشى آميخته است
6. چشمه‏اى كه بندگان خدا از آن مى‏نوشند و [به دلخواه خويش] جاريش مى‏كنند
7. [همان بندگانى كه] به نذر خود وفا مى‏كردند و از روزى كه گزند آن فراگيرنده است مى‏ترسيدند
8. و به [پاس] دوستى [خدا] بينوا و يتيم و اسير را خوراك مى‏دادند
9. ما براى خشنودى خداست كه به شما مى‏خورانيم و پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهيم
10. ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت هراسناكيم
11. پس خدا [هم] آنان را از آسيب آن روز نگاه داشت و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت
12. و به [پاس] آنكه صبر كردند بهشت و پرنيان پاداششان داد
13. در آن [بهشت] بر تختها[ى خويش] تكيه زنند در آنجا نه آفتابى بينند و نه سرمايى
14. و سايه‏ها[ى درختان] به آنان نزديك است و ميوه‏هايش [براى چيدن] رام
15. و ظروف سيمين و جامهاى بلورين پيرامون آنان گردانده مى‏شود
16. جامهايى از سيم كه درست به اندازه [و با كمال ظرافت] آنها را از كار در آورده‏اند
17. و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد به آنان مى‏نوشانند
18. از چشمه‏اى در آنجا كه سلسبيل ناميده مى‏شود
19. و بر گرد آنان پسرانى جاودانى مى‏گردند چون آنها را ببينى گويى كه مرواريدهايى پراكنده‏اند
20. و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مى‏بينى
21. [بهشتيان را] جامه‏هاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان باده‏اى پاك به آنان مى‏نوشاند
22. اين [پاداش] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است
23. در حقيقت ما قرآن را بر تو به تدريج فرو فرستاديم
24. پس در برابر فرمان پروردگارت شكيبايى كن و از آنان گناهكار يا ناسپاسگزار را فرمان مبر
25. و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان ياد كن
26. و بخشى از شب را در برابر او سجده كن و شب[هاى] دراز او را به پاكى بستاى
27. اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى گرانبار را [به غفلت] پشت‏سر مى‏افكنند
28. ماييم كه آنان را آفريده و پيوند مفاصل آنها را استوار كرده‏ايم و چون بخواهيم [آنان را] به نظايرشان تبديل مى‏كنيم
29. اين [آيات] پندنامه‏اى است تا هر كه خواهد راهى به سوى پروردگار خود پيش گيرد
30. و تا خدا نخواهد [شما] نخواهيد خواست قطعا خدا داناى حكيم است
31. هر كه را خواهد به رحمت‏خويش در مى‏آورد و براى ظالمان عذابى پردرد آماده كرده است