|
1. |
آن واقعه چون وقوع يابد |
|
2. |
[كه] در وقوع آن دروغى نيست |
|
3. |
پستكننده [و] بالابرنده است |
|
4. |
چون زمين با تكان [سختى] لرزانده شود |
|
5. |
و كوهها [جمله] ريزه ريزه شوند |
|
6. |
و غبارى پراكنده گردند |
|
7. |
و شما سه دسته شويد |
|
8. |
ياران دست راست كدامند ياران دست راست |
|
9. |
و ياران چپ كدامند ياران چپ |
|
10. |
و سبقتگيرندگان مقدمند |
|
11. |
آنانند همان مقربان [خدا] |
|
12. |
در باغستانهاى پر نعمت |
|
13. |
گروهى از پيشينيان |
|
14. |
و اندكى از متاخران |
|
15. |
بر تختهايى جواهرنشان |
|
16. |
كه روبروى هم بر آنها تكيه دادهاند |
|
17. |
بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مىگردند |
|
18. |
با جامها و آبريزها و پياله[ها]يى از باده ناب روان |
|
19. |
[كه] نه از آن دردسر گيرند و نه بىخرد گردند |
|
20. |
و ميوه از هر چه اختيار كنند |
|
21. |
و از گوشت پرنده هر چه بخواهند |
|
22. |
و حوران چشمدرشت |
|
23. |
مثل لؤلؤ نهان ميان صدف |
|
24. |
[اينها] پاداشى است براى آنچه مىكردند |
|
25. |
در آنجا نه بيهودهاى مىشنوند و نه [سخنى] گناهآلود |
|
26. |
سخنى جز سلام و درود نيست |
|
27. |
و ياران راستياران راست كدامند |
|
28. |
در [زير] درختان كنار بىخار |
|
29. |
و درختهاى موز كه ميوهاش خوشه خوشه روى هم چيده است |
|
30. |
و سايهاى پايدار |
|
31. |
و آبى ريزان |
|
32. |
و ميوهاى فراوان |
|
33. |
نه بريده و نه ممنوع |
|
34. |
و همخوابگانى بالا بلند |
|
35. |
ما آنان را پديد آوردهايم پديد آوردنى |
|
36. |
و ايشان را دوشيزه گردانيدهايم |
|
37. |
شوى دوست همسال |
|
38. |
براى ياران راست |
|
39. |
كه گروهى از پيشينيانند |
|
40. |
و گروهى از متاخران |
|
41. |
و ياران چپ كدامند ياران چپ |
|
42. |
در [ميان] باد گرم و آب داغ |
|
43. |
و سايهاى از دود تار |
|
44. |
نه خنك و نه خوش |
|
45. |
اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند |
|
46. |
و بر گناه بزرگ پافشارى مىكردند |
|
47. |
و مىگفتند آيا چون مرديم و خاك واستخوان شديم واقعا [باز] زنده مىگرديم |
|
48. |
يا پدران گذشته ما [نيز] |
|
49. |
بگو در حقيقت اولين و آخرين |
|
50. |
قطعا همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند |
|
51. |
آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز |
|
52. |
قطعا از درختى كه از زقوم استخواهيد خورد |
|
53. |
و از آن شكمهايتان را خواهيد آكند |
|
54. |
و روى آن از آب جوش مىنوشيد |
|
55. |
[مانند] نوشيدن اشتران تشنه |
|
56. |
اين است پذيرايى آنان در روز جزا |
|
57. |
ماييم كه شما را آفريدهايم پس چرا تصديق نمىكنيد |
|
58. |
آيا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مىريزيد ديدهايد |
|
59. |
آيا شما آن را خلق مىكنيد يا ما آفرينندهايم |
|
60. |
ماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كردهايم و بر ما سبقت نتوانيد جست |
|
61. |
[و مىتوانيم] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت] آنچه نمىدانيد پديدار گردانيم |
|
62. |
و قطعا پديدار شدن نخستين خود را شناختيد پس چرا سر عبرت گرفتن نداري |
|
63. |
آيا آنچه را كشت مىكنيد ملاحظه كردهايد |
|
64. |
آيا شما آن را [بىيارى ما] زراعت مىكنيد يا ماييم كه زراعت مىكنيم |
|
65. |
اگر بخواهيم قطعا خاشاكش مىگردانيم پس در افسوس [و تعجب] مىافتد |
|
66. |
[و مىگوييد] واقعا ما زيان زدهايم |
|
67. |
بلكه ما محروم شدگانيم |
|
68. |
آيا آبى را كه مىنوشيد ديدهايد |
|
69. |
آيا شما آن را از [دل] ابر سپيد فرود آوردهايد يا ما فرودآورندهايم |
|
70. |
اگر بخواهيم آن را تلخ مىگردانيم پس چرا سپاس نمىداريد |
|
71. |
آيا آن آتشى را كه برمىافروزيد ملاحظه كردهايد |
|
72. |
آيا شما [چوب] درخت آن را پديدار كردهايد يا ما پديدآورندهايم |
|
73. |
ما آن را [مايه] عبرت و [وسيله] استفاده براى بيابانگردان قرار دادهايم |
|
74. |
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى |
|
75. |
نه [چنين است كه مىپنداريد] سوگند به جايگاههاى [ويژه و فواصل معين] ستارگان |
|
76. |
اگر بدانيد آن سوگندى سخت بزرگ است |
|
77. |
كه اين [پيام] قطعا قرآنى است ارجمند |
|
78. |
در كتابى نهفته |
|
79. |
كه جز پاكشدگان بر آن دست ندارند |
|
80. |
وحيى است از جانب پروردگار جهانيان |
|
81. |
آيا شما اين سخن را سبك [و سست] مىگيريد |
|
82. |
و تنها نصيب خود را در تكذيب [آن] قرار مىدهيد |
|
83. |
پس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مىرسد |
|
84. |
و در آن هنگام خود نظاره گريد |
|
85. |
و ما به آن [محتضر] از شما نزديكتريم ولى نمىبينيد |
|
86. |
پس چرا اگر شما بىجزا مىمانيد [و حساب و كتابى در كار نيست] |
|
87. |
اگر راست مىگوييد [روح] را برنمىگردانيد |
|
88. |
و اما اگر [او] از مقربان باشد |
|
89. |
[در] آسايش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود] |
|
90. |
و اما اگر از ياران راست باشد |
|
91. |
از ياران راست بر تو سلام باد |
|
92. |
و اما اگر از دروغزنان گمراه است |
|
93. |
پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد |
|
94. |
و [فرجامش] درافتادن به جهنم است |
|
95. |
اين است همان حقيقت راست [و] يقين |
|
96. |
پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى |
