Meal Seç / Sure Seç

القلم Suresi

(PERSIAN) QURAN BY FULADVAND


( BY FULADVAND )

68 - القلم
به نام خداوند رحمتگر مهربان)
        
1. نون سوگند به قلم و آنچه مى‏نويسند
2. [كه] تو به لطف پروردگارت ديوانه نيستى
3. و بى‏گمان تو را پاداشى بى‏منت‏خواهد بود
4. و راستى كه تو را خويى والاست
5. به زودى خواهى ديد و خواهند ديد
6. [كه] كدام يك از شما دستخوش جنونيد
7. پروردگارت خود بهتر مى‏داند چه كسى از راه او منحرف شده و [هم] او به راه يافتگان داناتر است
8. پس از دروغزنان فرمان مبر
9. دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمايند
10. و از هر قسم خورنده فرو مايه‏اى فرمان مبر
11. [كه] عيبجوست و براى خبرچينى گام برمى‏دارد
12. مانع خير متجاوز گناه پيشه
13. گستاخ [و] گذشته از آن زنازاده است
14. به صرف اينكه مالدار و پسردار است
15. چون آيات ما بر او خوانده شود گويد افسانه‏هاى پيشينيان است
16. زودا كه بر بينى‏اش داغ نهيم [و رسوايش كنيم]
17. ما آنان را همان گونه كه باغداران را آزموديم مورد آزمايش قرار داديم آنگاه كه سوگند خوردند كه صبح برخيزند و [ميوه] آن [باغ] را حتما بچينند
18. و[لى] ان شاء الله نگفتند
19. پس در حالى كه آنان غنوده بودند بلايى از جانب پروردگارت بر آن [باغ] به گردش در آمد
20. و [باغ] آفت زده [و زمين باير] گرديد
21. پس [باغداران] بامدادان يكديگر را صدا زدند
22. كه اگر ميوه مى‏چينيد بامدادان به سوى كشت‏خويش رويد
23. پس به راه افتادند و آهسته به هم مى‏گفتند
24. كه امروز نبايد در باغ بينوايى بر شما در آيد
25. و صبحگاهان در حالى كه خود را بر منع [بينوايان] توانا مى‏ديدند رفتند
26. و چون [باغ] را ديدند گفتند قطعا ما راه گم كرده‏ايم
27. [نه] بلكه ما محروميم
28. خردمندترينشان گفت آيا به شما نگفتم چرا خدا را به پاكى نمى‏ستاييد
29. گفتند پروردگارا تو را به پاكى مى‏ستاييم ما واقعا ستمگر بوديم
30. پس بعضى‏شان رو به بعضى ديگر آوردند و همديگر را به نكوهش گرفتند
31. گفتند اى واى بر ما كه سركش بوده‏ايم
32. اميد است كه پروردگار ما بهتر از آن را به ما عوض دهد زيرا ما به پروردگارمان مشتاقيم
33. عذاب [دنيا] چنين است و عذاب آخرت اگر مى‏دانستند قطعا بزرگتر خواهد بود
34. براى پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغستانهاى پر ناز و نعمت است
35. پس آيا فرمانبرداران را چون بدكاران قرار خواهيم داد
36. شما را چه شده چگونه داورى مى‏كنيد
37. يا شما را كتابى هست كه در آن فرا مى‏گيريد
38. كه هر چه را برمى‏گزينيد براى شما در آن خواهد بود
39. يا اينكه شما تا روز قيامت [از ما] سوگندهايى رسا گرفته‏ايد كه هر چه دلتان خواست‏حكم كنيد
40. از آنان بپرس كدامشان ضامن اين [ادعا] يند
41. يا شريكانى دارند پس اگر راست مى‏گويند شريكانشان را بياورند
42. روزى كه كار زار [و رهايى دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانايى نيابند
43. ديدگانشان به زير افتاده خوارى آنان را فرو مى‏گيرد در حالى كه [پيش از اين] به سجده دعوت مى‏شدند و تندرست بودند
44. پس مرا با كسى كه اين گفتار را تكذيب مى‏كند واگذار به تدريج آنان را به گونه‏اى كه در نيابند [گريبان] خواهيم گرفت
45. و مهلتشان مى‏دهم زيرا تدبير من [سخت] استوار است
46. آيا از آنان مزدى درخواست مى‏كنى و آنان خود را زير بار تاوان گرانبار مى‏يابند
47. يا [علم] غيب پيش آنهاست و آنها مى‏نويسند
48. پس در [امتثال] حكم پروردگارت شكيبايى ورز و مانند همدم ماهى [=يونس] مباش آنگاه كه اندوه زده ندا درداد
49. اگر لطفى از جانب پروردگارش تدارك [حال] او نمى‏كرد قطعا نكوهش شده بر زمين خشك انداخته مى‏شد
50. پس پروردگارش وى را برگزيد و از شايستگانش گردانيد
51. و آنان كه كافر شدند چون قرآن را شنيدند چيزى نمانده بود كه تو را چشم بزنند و مى‏گفتند او واقعا ديوانه‏اى است
52. و حال آنكه [قرآن] جز تذكارى براى جهانيان نيست